Ορέγομαι

Ορέγομαι!
Τις αχανείς αυλές των σπιτιών,
τις φρουκάλες να σκουπίζουν τις ακαθαρσίες των πτηνών,
τις μαούνες, τα ποδήλατα, τις ανηφόρες
των χαμένων δρόμων.
Το κρυφτό στις ασέληνες νυχτιές των πικρών καλοκαιριών.
Το κυνηγητό της καταιγίδας στους χωμάτινους δρόμους των         χωραφιών.
Τις λάμψεις της αιγίδας.
Τη νεροποντή της ελπίδας.
Εγώ ξυπόλυτος να τρέχω στις λάσπες,
και πίσω μου ο χαμός ν’ ακολουθεί.

Ορέγομαι!
Τα ηρώα των παιδικών χρόνων,
τους νικητές των μικρών και μεγάλων αγώνων,
τα παλιά σχολεία που γκρεμίστηκαν,
του ύπνου τις στολές,
τα σπίτια που δεν ξαναχτίστηκαν.
Τ’ ανθισμένα καραγάτσια, τις ώριμες γκορτσιές,
τις μεγάλες αλάνες, τ’ αλώνια, τις θημωνιές.

Το πρώτο ρέμα με τα πολλά ψάρια.
Το δεύτερο ρέμα, τη Δέση που κολυμπούσα,
παρέα με τα μαύρα βουτηχτάρια, (καραμπατάκια)
στου βυθού τις λάσπες πατούσα,
ονειρευόμουν αυτή π’ αγαπούσα.

Κατ’ απ’ τις σουϊτιές, τα βούρλα, τις λυγαριές,
στην όχθη του ποταμού νοσταλγούσα,
τα περασμένα καλοκαίρια ρωτούσα,
για το αύριο που τελικά ήρθε,
κι όλο από τότε το αναβάλλω.
Κάθε μέρα αύριο λέω και προστάζω,
στα όνειρα της ζωής μου αράζω.

Ορέγομαι!
Τα κράνα, τα βατόμουρα, τα γλυκά αγριοστάφυλα,
τις ζουμερές φράουλες που έκλεβα μικρός,
την πείνα μου να ξεγελάσω, τα όνειρά μου να χορτάσω.

Τις κοπέλες του χωριού μου με τα λαΐνια στον ώμο,
και μεις παιδιά δίπλα στην πηγή,
να ψάχνουμε για το δράκο που ακολουθεί
πίσω από τα βάτα. Τα κορίτσια παρακολουθεί.

Τα καλοπαίδια της γειτονιάς,
να κλέβουν χλωρά καρύδια,
απ’ τη μοναδική καρυδιά,
φυτρωμένη στις όχθες της πηγής,
που αναβλύζει απ τα έγκατα της γης.

Ορέγομαι!
Τον πάνω μαχαλά, τον κάτω μαχαλά.
Το ρέμα που διασχίζει στη μέση τα μυαλά,
των φτωχών ανθρώπων,
πλούσιων κατοίκων,
μιας μικρής γωνιάς, ετούτου του πλανήτη!

Ορέγομαι!
Τις ιστορίες, τα μασάλια, τα αινίγματα,
το μάζεμα του καπνού, τα βελονιάσματα,
το άρωμα των μπασμάδων, των καμπάκουλακ.
Σταυροπόδι, στο πόδι.
Έσκιζε η βελόνα το νεύρο.
Τρυπούσε τα δάχτυλα που ήταν,
μαυρισμένα, με γεύση πικρή.
Κουρασμένα απ’ την πρωϊνή συλλογή,
των φύλλων του καπνού.
Ένα χωριό ολόκληρο να ξυπνά,
πέντε το πρωί για δουλειά.
Να ξεκινά.
-Στα καπνά!

Ορέγομαι!
Το διώροφο σπίτι, το παιχνίδι,
ποδόσφαιρο, άλματα, χορός, τσιλίκι.
Του Μάρτη τις φωτιές να διώχνουν τους ψύλλους.
Ασπροκόκκινα, σχοινένια βραχιόλια.
Ανθισμενά περιβόλια.

Την πορεία των βοϊδάμαξων στους μύλους.
Το πανηγύρι στο σταθμό της Μέστης,
στη συννεφιά της μαγιάτικης ζέστης.

Το νερόμυλο πάνω από τις γραμμές του τρένου,
να περιμένει το στάρι κάθε ξένου,
έμπορου, κλέφτη, καλλιεργητή,
ευλογημένου αλωνιστή.

Νιφάδες χιονιού τον Αύγουστο,
λαγάνα, ψωμί ζυμωτό φρέσκο.
Βούτυρο και μέλι θυμαρίσιο,
ζεστό ψωμί, κάτ’ απ’ τον ίσκιο,
στον πλάτανο των Πετρωτών.
Χόρταση των πεινασμένων παιδιών.
Ορέγομαι!

Τους παιδικούς μου φίλους:
Νίκο, Νίκο, Νίκο, Παναγιώτη, Μπάμπη, Γιώργο, Γιώργο,
   Γιώργο
Γιάννη, Γιάννη, Βαγγέλη, Χριστόδουλο, Δημητρό, Πέτρο,   
Ηλία!
Καπνίσαμε το πρώτο μας τσιγάρο,
τις λυγαριές στο μοναστήρι κάναμε φουγάρο!
Μιλήσαμε για τις πρώτες μας αγάπες.
Είδαμε στον καθρέφτη τις όμορφές μας μάπες.
Δώσαμε έναν όρκο, να επιστρέψουμε όλοι στο χωριό.
Εκεί που γεννηθήκαμε.
Στις καλαμιές και στα μοναστήρια που ανδρωθήκαμε.
Στα χωράφια που τραφήκαμε.
Στους βάλτους, στα ρέματα που μεγαλώσαμε.

Απ’ τις λάσπες ξεκολλήσαμε και χαθήκαμε.
Δύο χάθηκαν νωρίς. Ο Γιώργος κι ο Ηλίας.
Τελικά όλοι τον όρκο παραβήκαμε.
Έμεινε μόνον ο Δημητρός.
Χάθηκε κι αυτός.
Τον πήρε πρόσφατα ο Θεός.
Παρέα να κάνει με τους αγγέλους,
γιατί στη ζωή του έζησε, έρμος και μοναχός!

Δεν ορέγομαι, δεν λαχταρώ!
Όπως είναι τώρα το χωριό.
Σιωπηλό, άδειο και βουβό.
Στις λάσπες πια δεν πατώ,
τα δέντρα, τα πουλιά όλα εκεί.
Χάθηκαν όμως οι κυνηγοί.
Ο βάλτος, τα ρέματα εκεί.
όλα στεγνά, χωρίς ζωή, δίχως ψυχή!

Έμεινε μόνον η ακκλησιά,
αγέρωχη, καμπάνα ηχηρή.
Να χτυπάει μόνο κάθε Λαμπρή!

Λίγους φίλους βλέπω. Δέν αντέχω,
όταν γυρίζω εκεί.
Στων παιδικών ονείρων μου την προσμονή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: