Ρίζες-Σαμπλούντερε

Ορέγομαι!

Καράβανι, τα βοϊδάμαξα στη σειρά.
Κιλίμια στα κανάτια, να κάνουν σκιά.
Για τη θάλαττα να τραβάνε τον Αύγουστο,
τότε ζεστή η θάλασσα έλεγαν οι παλιοί:
Μετά το Δεκαπενταύγουστο.
Τέλος τ’ αλώνια! Ξεκούραση τώρα.
Στην ακρογιαλιά.
Στη Μεσημβρία! Στη Μεσημβρία! φωνάζαμε τα παιδιά.

Άδειαζε το χωριό, μια μέρα να φτάσει,
το χαρούμενο καραβάνι, στη λησμονιά.
Στου Ομήρου τα μέρη, τους Κίκονες.
Στο αρχαίο λιμάνι, οι λήσμονες.

Μαγική πηγή, ξινόπιοτο δροσιό νερό.
Αυγουστιάτικο φεγγάρι, γλώσσα ψητή.
Θρακιώτικο ούζο, μαρωνίτικο κρασί.
Μπαϊντούσκα στην άμμο, ζωναράδικο χορό,
η γκάιντα έπαιζε στου Πάνα το ρυθμό.
Ύπνος στ’ αμάξια, άλλοι στο γιαλό,
οι νιόπαντροι έλιωναν τα νιάτα τους στο βωμό.
Μοιραίοι ξωμάχοι, στης θάλασσας τον αφρό.

Ορέγομαι!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: