Ρίζες-Το σχολειό

Γροικώ τον ήχο της φωτιάς
στο τέλεμα της πυρκαγιάς.
Στου ποταμού τον οργασμό
σύννεφα βλέπω απο ατμό,
των δροσερών υδάτων το βρασμό.

Πυρκαγιά στις καλαμιές
στου Σεπτέμβρη τις αρχές!
Σπάν’ τα κλαδιά στις κυδωνιές.
Οξειδωμένες αναπνοές,
θεόρατες φλόγες, παιδικές χαρές,
Ροζιασμένες κοντομάνικες ψυχές!

Αναδύονταν φως απ’ τα χώματα.
Έβλεπα τον ουρανό στα υψώματα.
Έσβηναν τ’ αστέρια, πυκνός καπνός,
τσούξιμο στα μάτια, πανικός!
Νερό, αλαφρό αεράκι, ανασασμός!

Στο σκοτάδι ξυπόλυτος περπατούσα,
απ’ τα σοκάκια στο σπίτι γυρνούσα,
τη ζωή, το μέλλον μου λαχταρούσα.
Τα πρωτοβρόχια χόρευα, στις λάσπες πατούσα,
ν’ ανοίξουν τα σχολειά ω πόσο ποθούσα!

Άνθρωπος σημαίνει άνω θρώσκω.
Γιγνώσκω α αναγιγνώσκω;
Θωρώ τα μάτια σου, ζητάνε βοήθεια,
βυθισμένα στην παιδική σου κατήφεια.

Κούτσουρο στο χέρι,
καλημέρα στο στόμα,
ζέστη στην τάξη
η σόμπα καίει ακόμα.

Βρέχει το μεσημέρι
η στέγη μη στάξει.
Φωτιά μην αρπάξει
το ξύλινο πάτωμα.
Μην καεί το σχολειό
και πέσει, σκοτάδι στο χωριό.

Σχολειό μου μονοθέσιο!
τη Δευτέρα διθέσιο.
Θέατρο της αποθήκης,
βιβλία της προθήκης.

Γάιδαροι μαθητές!
Κυνηγάτε στις γκορτσιές,
Τρυγάτε κυδωνιές,
Χάνεστε στις ρεματιές,
ο νους σας ειν’ στις σκανταλιές!

Ο δάσκαλος μ’ έβαλε τιμωρία
γιατί πείραζα το γάιδαρο του μπάρμπα Ηλία.
Με κάρφωσε στο δάσκαλο η Ζωή,
στο τέλος την κάρφωσα κι εγώ αυτή.

Αυτά τα νέα της Αλεξάνδρας
για ένα γάϊδαρο έγινα άντρας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: