Ρίζες-Όνειρο θερινής νυκτός

Κοιμήθηκα στα νέφη της Νεφέλης.
‘Εζησα το μύθο του Φρίξου και της Έλλης.
Χρυσόφτερος αητός με πήγε στη Δαδιά,
Πέρασα ξυστά
Της Σαμοθράκης τα βουνά.

Αλλόφρων τριγυρνούσα στο Αιγαίο,
Πίσω μ’ ακολουθούσε το μοιραίο,
Σημάδι μ’ έβαλε το αναγκαίο.

Χρυσόφτερε πέτα χαμηλά,
Απ τη Νίσυρο ως τη Δαδιά.
Μη μας προλάβουν τα στοιχειά,
Αυτά τα δύσμοιρα αερικά
Που τρων’ ανθρώπινα μυαλά.
Δυστυχισμένα ζωντανά!

Απ’ την Πέργαμο στη Χιό,
Απ τη Λήμνο στο χωριό.
Ανέβηκα στον Ίσμαρο,
Άκουσα τον Πίνδαρο
Ν’ απαγγέλει στίχους.
Ανδρειωμένους ήχους.

Έψαξα για μάχες
Στ’ ουρανού τις ράχες.
Τίποτα δεν είδα.
Στους αιώνες ήβρα
Το μύθο της Ελένης,
Την προσμονή της Πηνελόπης.
Κάταγμα ωλένης
Της ξαδέρφης μου της Πόπης.
Κυνηγημένος απ’ το τίποτα,
Αγχωμένε ίδρωτα.
Χρυσόφτερε πού πας;
Πετάς και πεινάς.
Μην αγχώνεσαι και βογγάς.
Θα προφτάσεις να φας
Στο δάσος της Δαδιάς!

Και γω σ’ ακολουθώ,
Αύρα θαλασσινή.
Ψάχνω να σε βρω
Κυριακή Τυρινή,
Νηστεία των υπόχρεων,
Κυριακή των Απόκρεων.

Το χρυσόφτερο άφησα,
Στο γιατάκι σου κάθησα.
Χάθηκα στο δύσβατο,
Παραβίασα το άβατο
Της καρδιάς σου, απαράβατο.
Του νυμφώνα σου αδιάβατο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: