Ρίζες-Παιδικά μου όνειρα

Ο Δίας χτυπούσε με βροντές,

οι κεραυνοί του έσκιζαν τις γκορτσιές.

Ο Αίολος φύσαγε με βροχές,

ο δικός μου Θεός, κοιμόταν κάτω στις ρεματιές.

 

Είχα φτερά στα πόδια,

να ξεπερνώ της ζωής τα εμπόδια.

Μα τέτοιο χαλασμό δεν είδα ποτέ μου,

μόνον εσύ μ’ οδηγείς. Πελαργέ μου!

 

Έσπερνε στάρι ο παππούς στους Ντισμέδες.

Ο χότζας στο Βέλκιο έψελνε αμανέδες.

Ο Πάνας έκρουε της γιορτής τα νταούλια,

κι ο Ζεύς σκόρπαε της βροχής τα καψούλια.

 

Νεφεληγερέτα Ζεύ!

Προστάτεψε τη ζωή μου. Φεύ!

Το Θεό μ’ ικετεύω, μα δε γροικά.

Θυμωμένος πάντα, στα μάτια με κοιτά.

 

Οι άγγελοί του όλοι πιωμένοι,

στην άπλα του βάλτου, ξαπλωμένοι,

με ούζο και κρασί μεθυσμένοι,

κέρναγαν τους Ολύμπιους μπύρα,

σκωπτικά πείραζαν την Ήρα.

Τήν κακομοίρα!

 

Η μάνα μου στα δίχτυα της μοίρας μπλεγμένη,

με σπόρο στους ώμους της φορτωμένη,

μου φωνάζει έντρομη, φοβισμένη:

 

-Βάλε γιε μου στα πόδια σου φτερά,

τρέξε στις λάσπες στα νερά,

στο κατόπι του γερο-πελαργού

να σε πάει στην άκρη του χαμού.

 

Έβλεπα γύρω τους Ολύμπιους θεούς,

κουτσούς, ερωτευμένους, παλαβούς.

Είχε πιάσει ο καθένας τους ένα στασίδι,

να παίξουν μαζί μου, άνανδρο παιχνίδι.

 

Κόπιαζε ο Θεός να συμμαζέψει τους μεθυσμένους αγγέλους,

σ’ αυτό τους το χάλι να δώσει ένα τέλος. Επιτέλους!

Όσες φορές η ψυχή μου αγγέλους χρειάστηκε,

τόσες φορές ο Θεός εμέ καταράστηκε!

 

Άγγελοι και Ολύμπιοι,

χαζοί και ηλίθιοι!

Στο ρέμα κοιμόταν ο Θεός,

μπροστά μου ο γέρο-πελαργός.

 

Πέταγε χαμηλά μεσ’ στα βαμπάκια,

ξοπίσω του εγώ μέχρι τ’ Αλτσάκια.

Σφοδρή καταιγίδα δεν έβλεπα μπροστά μου,

ο πελαργός μου πυξίδα και όργανά μου.

 

Σκόνταψα και βούτηξα στις λάσπες,

θα φοβόταν η μάνα μου κάτω από τις σάρπες.

Ο πελαργός προσγειωθηκε σιμά μου,

άπλωσε τα φτερά του στον ορυμαγδό, πάνωθέ μου.

 

Παιδί φοβόμουν για όλα τα κρίματα μου.

Αυτά, που άλλοι έκαναν. Τα προπατορικά μου.

Και γω, παιδί αμαρτωλό,

έπρεπε να τιμωρηθώ από τον Τιμωρό Θεό.

 

Κροταλίζει ο γέρο-πελαργός,

τινάζει τα φτερά του,

όρθιος και γω μπροστά του,

τρομαγμένος, μ’ ακόμα ζωντανός.

 

Τρέχω ξοπίσω του και πάλι,

έχασα τα παπούτσια μου,

χόρευα σαν τον απτάλη,

έφτυνα τα κουκούτσια μου,

επίκτητους κόμπους στο κεφάλι.

 

Αστραπές, μπουμπουνητά,

βάρυναν του πελαργού μου τα φτερά.

Φτάσαμε στη γέφυρα στ’ Αλτσάκια.

Μούσκεμα. Στα πόδια μου αγκάθια.

 

Χόρευαν της φύσης τα θεριά,

ένας δράκος, ξέρασε απ το στόμα του φωτιά

κι έκαψε, του πελαργού μου τα φτερά.

 

Κείτεται ο Θεος μου καταγής,

του προπατορικού αμαρτήματος και της ντροπής.

 

Νεκρός ο πελαργός μου στα νερά!

Άρχισα να κλαίω δυνατά,

να με λυπηθούν της φύσης τα στοιχειά.

Παρέσερνε το φίλο μου το σόλι,

χτυπημένον, απ’ της μοίρας μου το βόλι.

 

Έπαψε το μπουρίνι ξαφνικά,

φάνηκε ο ήλιος από τα γύρω βουνά.

Έψαξα στό ρέμα, στα βάτα, στα τσαλιά,

μα τον πελαργό μου δέν τον ήβρα πουθενά.

 

Τραβάω μέσα στην ακκλησιά,

να ψέξω το Θεό μου το φονιά.

Ψάχνω στο ιερό,στο ψαλτήρι, στα κεριά,

μα το Θεό μου δέν τον ήβρα πουθενά.

 

Ποιός τη ζωή μου καθόριζε;

Ποιός τη μοίρα μου όριζε;

Ποιός κυβερνούσε τη φύση;

Ποιός στα δεσμά μου θα έδινε λύση;

 

Τί θα ήταν ο διάβολος χωρίς το Θεό;

Τί ο Χριστός χωρίς το σταυρό;

Τί η μετάνοια χωρίς αμαρτία;

Τί θα ήμουν εγώ χωρίς αδικία;

 

Ρώτησα τον παππού μου το Σπύρο γι αυτό:

» Έγγονά μου, μου είπε, παιδί μου καλό,

δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει Χριστος.

Ο πλούσιος όλ’ αυτά τ’ ανακάλυψε,

για να τά ‘χει ανάγκη, ο φτωχός.»

 

Η κουβέντα του παππού μου με κάλυψε.

Ήμουν και γω ένας φτωχός, αλλά σοφός!

Η ιστορία αυτή με σημάδεψε

και στη ζωή μου πορεύτηκα μοναχός!

 

Καλώς; Ή κακώς;

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by Τάσος Παπαναστασίου on 09/01/2012 at 11:13 πμ

    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Καλημέρα, καλή εβδομάδα!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: