Ρίζες – Κιρπίτσια

Ορέγομαι!

Τους αρχαίους λίθους,

τις παλιές γραφές,στις πλάκες των αχυρώνων,

τσακαλαρίες παιδιών,εμιγκρέδων,

να τρυπώνουν στα άδυτα των ήπιων Χειμώνων.

Ταγοί των μάταιων αγώνων!

 

Χτυπάς με τη ζέβλα τα μπαλντράμια

στην πατέκα για το ρεματάκι.

Τα δαμάλια λουφάζουν στα ντάμια

και συ μόνος καπνίζεις στο τσαρδάκι.

 

Στου Νικολάκη το ρέμα κόβουν κιρπίτσια

νιόπαντροι θέλουν να χτίσουν σπίτια.

 

Λάσπη κι άχυρα ζυμωμένα,

σε καλούπια βαλμένα,

στον ήλιο στοιβαγμένα.

Μαζί με τσατμάδες

τοίχους υψώνουν,

δωμάτια σκαρώνουν.

 

Ακούραστοι κασμάδες

χαντάκια ανοίγουν,

θεμέλια στεριώνουν

ντόπιοι πετράδες.

 

Κοκόρια σφάζουν

νοικοκοιραίοι λεφτάδες,

το αίμα αγιάζουν

αμαρτωλοί παπάδες.

 

πηγάδι στη στέρφα γη ανοίγεις

ένα χρόνο πριν στη Γερμανία φύγεις.

Ήλιος,ζέστα,ιδρώτας,με αγωνία σκάβεις.

Τα όνειρά σου στην τρύπα θάβεις

χωρίς να το καταλάβεις.

Εφτά μέτρα βαθύ

νερό από πού να βρεθεί;

 

Κι όταν τα τσίνορα στα μάτια σου σμίγουν,

εφιάλτες τα όνειρά σου απογίνουν,

ροχαλίζεις κουρασμένος

απ’ τη μοίρα προδωμένος.

 

Παιδιά με ράμφη ανοιχτά,πεινασμένα,

Πουλάκια αδύνατα,λυπημένα,

μόνο χαμόγελο έχουν να δώσουν

της ξενιτιάς το ψωμί να ξεχρεώσουν,

με βάσανα και καημούς να πληρώσουν.

 

Απ’ τη φωλιά τους πρέπει να μισέψουν,

των θείων τα γελάδια να ζέψουν,

τη μητρική αγάπη να παζαρέψουν,

στο Θεό της ξενιτιάς να πιστέψουν.

Απ’ το χρόνο μέρες να κλέψουν.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: