Ρίζες – Όνειρο θερινής νυχτός

Κοιμήθηκα στα νέφη της Νεφέλης.

Έζησα το μύθο του Φροίξου και της Έλλης.

Χρυσόϕτερος αητός με πήγε στη Δαδιά.

Πέρασα ξυστά

της Σαμοθράκης τα βουνά.

 

Αλλόφρων τριγυρνούσα στο Αιγαίο,

πίσω μ’ ακολουθούσε το μοιραίο.

Σημάδι μ’ έβαλε το αναγκαίο.

 

Χρυσόφτερε πέτα χαμηλά,

απ’ τη Νίσυρο ως τη Δαδιά.

Μη μας προλάβουν τα στοιχειά,

αυτά τα δύσμοιρα αερικά

που τρών’ ανθρώπινα μυαλά.

Δυστυχισμένα ζωντανά!

 

Απ την Πέργαμο στη Χιό,

Απ τη Λημνο στο χωριό.

Ανέβηκα στον Ίσμαρο.

Άκουσα τον Πίνδαρο

ν’ απαγγέλει στίχους.

Ανδρειωμένους ήχους.

 

Έψαξα για μάχες

στ’ ουρανού τις ράχες.

Τίποτα δεν είδα.

Στους αιώνες ηύρα

το μύθο της Ελένης,

την προσμονή της Πηνελόπης.

Κάταγμα ωλένης

της ξαδέρϕης μου της Πόπης.

 

Κυνηγημένος απ το τίποτα.

Αγχωμένε ίδρωτα!

Χρυσόφτερε πού πάς;

Πετάς και πεινάς.

Μην αγχώνεσαι και βογγάς.

Θα προφτάσεις να φας

στο δάσος της Δαδιάς!

 

Και γω σ’ ακολουθώ,

αύρα θαλασσινη.

Ψάχνω να σε βρω

Κυριακή Τυρινη.

Νηστεία των υπόχρεων,

Κυριακή των Απόκρεων.

 

Το χρυσόφτερο αφησα,

στο γιατάκι σου κάθησα.

Χάθηκα στο δύσβατο,

παραβίασα το άβατο

της καρδιάς σου,απαράβατο.

του νυμϕώνα σου αδιάβατο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: