Άτιμο μαχαίρι

Μπούχτισα με τα ψέμματά σου,

χόρτασα με τα πολλά χωρατά σου,

βαρέθηκα τα «ήξεις αφίξεις»

έχεις κάτι δικό σου να δειξεις;

 

Από πού ξεφύτρωσες εσύ;

Φύκι της θάλασσας είσαι,

στρείδι του σκληρού βράχου, εσύ.

Με την αρμύρα κοιμάσαι,

με τη βροχή ξυπνάς,

με την αυταπάτη γερνάς.

 

Στάθηκα στην κόψη του μαχαιριού

δίχως παπούτσια, γυμνά πέλματα,

γλίστρησα στην οδύνη του χαμού

μόνος στο πέλαγος, ύπουλα ρεύματα.

 

Βαθειές πισώπλατες μαχαιριές.

Ματωμένο νερό αναβλύζει

τής ψυχής μου αέναες πηγές,

χαρά και απόλαυση χαρίζει

στων άλαλων σαδιστών τις ορμές.

 

Μ’ αυτό το μαχαίρι θα έκοβα,

τον αόρατο γόρδιο δεσμό

που μαγγώνει το σιαμαίο σου μυαλό.

 

Με κλωστή απ’ τά σπλάχνα μου

τις πληγές σου θα έραβα.

Άτιμο μαχαίρι, τα μάτια μου έβγαλα!

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: