Το δικό μου λιμάνι

Δέν ήρθαμε ποτέ. Δέ ζήσαμε ποτέ.

Στην άβυσσο του θανάτου δέ γλιστρήσαμε.

Μαρτύρησα. Σ’ αποζητώ. Σε ποθώ μητέρα του εγώ μου.

Σέρνεται στο άδικο η ψυχή μου, τα πόδια δέ λυγάνε.

Απόμεινα μετέωρος πάνω στη σκεπή των φαραγγιών.

Αδούλωτος και άστεγος κούρνιαζα στις φτερούγες σου· σ’ έχασα.

Μόνος μετρώ τις γραμμές της ζωής στην παλάμη μου.

 

Εκείνη η τσιγγάνα της νιότης μου μάντεψε λάθος. Πάει.

-Μεγάλο δρόμο θα διαβείς σε πέλαγος αγάπης θα βρεθείς.

Άπλωσε της ψυχής σου τα πανιά κι όπου σε βγάλει, άραξε·

στο λιμάνι που αιώνια θα ψάχνεις.

Μακρυά ‘πό τρικυμιές και πλημμύρες!

 

Αχ τσιγγάνα τσιγγάνα!

Μιά αγκαλιά είν’ το λιμάνι μου.

Δυό χέρια κι ένα στήθος να γείρω το κεφάλι μου

κι η καρδιά της να μετράει το χρόνο μου,

ν’ ακολουθεί τον πόνο, τη χαρά μου.

Να υποστειλω τα πανιά, τα λάβαρα, τις σημαίες·

να ζήσω και να κοιμηθώ εν’ ειρήνη.

 

Αχ τσιγγάνα τσιγγάνα!

Σ’ ασήμωσα με δανεικά. Χρεώθηκα. Ξεχρέωσα με τόκο.

Έλα πάλι στη γειτονιά μου,έλα να σε χρυσώσω.

Μήν αργείς.

Ξαναπές μου τη μοίρα.

Μύρισε τα χνώτα της καρδιάς μου.

Πεινώ και διψώ.

Δός μου ένα όνειρο!

Τόσο δά μόνο.

Όσο μου μένει, να ζήσω.

Advertisements

10 Σχόλια

  1. μου αρέσει η θέση που παίρνεις απέναντι στη ζωή σου

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  2. Posted by Τάσος Παπαναστασίου on 30/01/2012 at 3:19 μμ

    Μπράβοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  3. Posted by DESPINA PATYCHAKIS on 30/01/2012 at 11:16 μμ

    ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΑ ΕΣΩΨΥΧΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ.

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  4. ωραίο ρε!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  5. Posted by Φαίδρα on 14/02/2012 at 6:34 μμ

    υπέροχο Ευάγγελε!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  6. Posted by γιάννης αγιάννης on 17/02/2012 at 10:49 μμ

    ποτέ μην πιστέψειςή αγαπήσεις μια τσιγγάνα … να είσαι βέβαιος πως θα σε ξεγελάσει στο τέλος …

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  7. Posted by Evelyne Slicher on 24/02/2012 at 11:27 μμ

    Πολύ ωραίο. Το αγαπημένο μου…

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  8. Posted by Γεωργία on 22/03/2012 at 2:12 μμ

    Βαγγέλη μ΄αρέσει πολύ,ίσως γιατί με εκφράζει. Είναι λιγότερο επικό και περισσότερο ευάλωτο…

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

  9. τούτο το ποίημα, μου θύμισε αυτό:

    ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ

    Σαν να μην ήρθαμε ποτέ σ’ αυτή τη γη
    σα να μένουμε ακόμη στην ανυπαρξία.
    Σκοτάδι γύρω δίχως μια μαρμαρυγή.
    Άνθρωποι στων άλλων την φαντασία.

    Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό
    ανδρείκελα, στης Μοίρας τα δυό τυφλά χέρια,
    χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
    άτονα κοιτώντας, παθητικά τ’ αστέρια.

    Μακρινή χώρα είναι για μας κάθε χαρά
    η ελπίδα κι η νεότης έννοια αφηρημένη.
    Άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε, παρά
    όποιος πατάει επάνω μας καθώς διαβαίνει.

    Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός.
    Ω! κι αν δεν ήταν η βαθιά λύπη στο σώμα,
    ω! κι αν δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός
    πόνος μας, για να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα…

    Κώστας Καρυωτάκης
    1896 -; 1928

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: