Archive for Μαΐου 2012

Πρωτεσίλαος

protosilaos_mati1

Κλαυσίγελοι Καιάδες

Αποδημώ κλαυσίγελοι Καιάδες.

Φτερουγίζω στο χάος ν’ απαντήσω το κλάμα των μωρών σας.

Εμμετική η επαρσή σας όταν κωφεύετε στο βογγητό των διψασμένων.

Χολή κι αιμοδιψή διπλωματία στάζουν οι λόγοι σας.

Πεπιεσμένος αέρας το βαλάντιό σας.

Εβρά και μνές τα Λουκούλεια γευματά σας, όμως και σεις τη μάνα γή βυζαίνετε.

 

Στον Καιάδα λοιπόν!

Υπάγετε να κοπρίσετε τα γενήματά μας μιάσματα.

 

Ηρθαν πάλι λίαν πρωίαν οι εύφοροι εκ Λακεδαίμονος και κρούν τις ψηφιακές μας θύρες.

Κροκοδείλια δάκρυα, κλαιν τα παιδιά μας· πεινάνε.

Καταθλιπτικοί γέροντες αρνούνται τη ζωή τους.

Η αξιοπρέπεια στις μέρες μας ονομάζεται κατάθλιψη.

Ο Ταύγετος μετακόμισε στα μπαλκόνια μας, στις πλατείες του αίσχους.

 

Αισχροί κλαυσίγελοι καιάδες!

Η πείνα κι η ανεργία μετονομάστηκαν σε αναπηρία.

Η απάνθρωπη συνείδηση, ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ο κόσμος σας χάρτινα ανθρωπάκια στους πίνακες του Γαίτη,

σχεδιασμένα κι αποτιμημένα σε εικοσάεβρα νομίσματα.

 

Υπομείονες ριψάσπιδες ποδηγέτες:

Οι Σπαρτιάτες αρίστευαν εις την μάχαν!

 

Κρυπτεία Χρυσαβγιτών:

Τους είλωτες απελευθέρωσεν η ιστορία προ πολλού.

Ο Νίτσε κακοφόρμισε στον οίκο του τρελού.

Μάταια ψάχνετε, ανθρωπόμορφα τέρατα με ουραία πτερύγια.

Μετά το μεσαίωνα ο ανθρώπινος εγκέφαλος δέν εγέννησεν τοιαύτα·

εξόν από σάς!

Αιγός Ποταμοί

Αθάνατος

 

Τί κόσμος είν’ αυτός, γεμάτος αθανατους;

Μια πόλη.

Την κατοικούν θεοί και ημίθεοι.

 

Εγώ είμαι γιός της Αγάβης κι εγγονός του Κάδμου.

Η μάνα μου, μαινάς. Με κομάτιασε.

Τις σάρκες μου θα βρείτε ψηλά στον Κιθαιρώνα.

Τα κόκαλά μου κλεμένα πεντελικά μάρμαρα.

Γεννήθηκα κατάδικος του Δία.

Η μάνα μου διέδωσε πως Ήτο θνητός ο Αθάνατος.

Ο Λινναίος τη μεταμόρφωσε σε φυτό.

 

Καημένη μητέρα.

Αγαύη η αμερικανή· π’ όταν ανθίζεις άπαξ στη ζωή σου, αποθνήσκεις. Αυθωρεί και παραχρήμα.

Μονοκοτυλ-ήδονο που οι θνητοί ονομάζουν Αθάνατο.

Αιώνια τιμωρία της Αγαύης να διαλαλεί:

Αθάνατος!