Δούλη

Τα ίδια παρεξηγημένα λόγια κι υποθέσεις.
Τί κι αν θέτεις τα ζητήματα σωστά
λάθρα πατήματα, αναποτελεσματικά.

Στο καβούκι σου
το γεννετήσιό φόβο κρύβεις και συστέλλεσαι.
Σε βουτώ στο νερό
σαν τα σκαντζοχοιρά να κολυμπήσεις
να σου βυθίσω στην καρδιά
μια μαχαιριά
του έρωτα Καλή κι αδέσποτη κυρά.
Μα είν’ το καβούκι που θωρρώ
λαμπερό μα και ανείπωτα σκληρό,
δέ μ’ ακολουθείς που σέρνω το χορό
απ’ τή στεριά στ’ αγνάντι.
Στα χέρια μου σε φέρνω
σ’ ακουμπώ
και σε χαιδεύω στο λαιμό.
Σε φιλώ,
η καρδιά σου χτυπά
απρόσμενα τρελλά
μα όταν γλυκόψυχα μιλώ
προβάλλεις
το διαμαντένιο σου εγώ
κι όλο λες
πως το καβούκι που θωρρώ
ασπίδα των αρπακτικών.

Το πέταγμα των αετών φοβάσαι
μην το κέλυφος αρπάξουν ψηλά στον ουρανό,
ο πόνος σου στα βράχια αναδυθεί
και συ γυμνή
κι ελεύθερη μπροστά μου
παραδοθείς στον Έρωτα.

Τόσες πληγές βιάσαν τη ζωή σου
τα όνειρά σου γίνανε αγκάθια.
Τα φίδια γύρω σου·
μια φόνισσα να γίνεις
ψάχνοντας το μέλανα ζωχό
αντίδοτο σε τούτα τα γινάτια
που όρισαν τάμα να γίνεις σε θεούς
και δούλη στην ανθρώπινη απάθεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: