Σχοινοβάτης

Σαν απαντά η νύχτα το φεγγάρι
εσύ τη μοίρα προσκεφάλι.
Τούτη σε γέννησε
σε παίδεψε
σε θέριεψε
τα γεννοφάσκια που σε τύλιξαν,
αθώα ψυχή.
Πιστή σου σύντροφος
σκιά των ονείρων σου
βήμα σ’ άγνωστους δρόμους
φευγαλέους και μοιραίους.

Μια ζωή,
διωγμένο σε θυμάμαι·
περιθώριο του έρωτα,
των μυστικών ηδονών
άφωνος μύστης .
Χωρισμοί, συζεύξεις και τανάπαλιν.
Ποτέ δεν απάτησες τη μοίρα
ούτε κι αυτή· σ εσένα πιστή.
Εκανες φουρτουνιασμένα ταξίδια
σανίδα σωτηρίας η μοίρα,
γλίτωσες.
Στο χείλος των φαραγγιών περπάτησες
στηρίχτηκες στη μοίρα,
δέν γκρεμοτσακίστηκες.
Κοιμήθηκες τη σύναξη των τρωκτικών
πνίγηκες στο θολωμένο σου μυαλό
ακούμπησες τη μοίρα,
όρθιος και πάλι.
Στα χείλη της κρεμάστηκες
ήρθεν η μοίρα, ξέσφιξε τη θηλειά,
δέν πνίγηκες.
Βιαστικός πάντα να ζήσεις,
οτι ξεχάστηκες.
Τόση βιάση μή και δέν προλάβεις
χώμα και νερό να γίνεις,
εκ τών ών συνετέθης;

Σχοινοβάτης του φεγγαρόδρομου
ζυγίζοντας τη μοίρα.
Μια σού ‘λαχε τη νυμφεύθηκες
κι έμαθες τ’ όνομά της όταν :

-Νυμφεύεται την δούλην του Θεού:
-Παρηγοριά !

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: