Πρωινή ανάσα

Το πιο όμορφο ποίημα
με νότες γράφω στο κορμί σου·
δυό ανεξίτηλες λέξεις
στη χούφτα σου·
κάθε πρωί να με θυμάσαι
μπροστά στον καθρέφτη
όταν νίβεις το πρόσωπό σου.
Να σου χαιδεύουν τη σκέψη
να ταξιδεύουν τη φαντασία
να νοσταλγούν τα μάτια σου.

Το πιό όμορφο ακόμα
γράφω στα χείλη σου
να με θυμάσαι
οταν ανασαίνεις στον ύπνο σου
αχνοχάνεσαι
σε κήπους ονειρικούς.

Ψιθυριστά δυό λέξεις
να τις ακούς όταν
ξεπροβάλλει το λιόγερμα
στους κόλπους και κολπίσκους των Ιώνων.
Δυό μονάχα λέξεις
χαρίζουν ανάσα στη ζωή μου:

-Σε θέλω.

«Let the good times roll»

 

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by Τάσος Παπαναστασίου on 12/07/2013 at 10:31 πμ

    Καλημέρα, Βαγγέλη, πολύ ωραίο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: