Μελισσολόι

Ώ!
Ίον το εύοσμον
λουλούδι του Ίσμαρου
πόθε των ομηρικών ηρώων,
γεύση στυφή κι αμαρτωλή
τη μιά πικρή,
την άλλη
ως νέκταρ γλυκιά κι εαρινή,
ώ γητεύτρα ομορφιά!

Έτσι ν’ ανθίζεις πάντοτε
σκόρπισε τ’ άρωμά σου
οι μέλισσες να γεύονται
χυμούς απ’ τήν καρδιά σου
κι άς,
ως λέν η φύση κι οι γραφές,
ένας ανέμελος κηφήνας
έως θανάτου να υμνεί
τον πανάθλιο έρωτά σου.

Κι ύστερα ήρθαν οι εργάτριες
πολύβουες κι απρόσκλητες
τα πράγματα στη θέση τους να βάλουν
τη φύση να οριοθετήσουν.

-Τί πιστεύεις άνθρωπέ μου
και τί πραγματικά συμβαίνει;

Δέν είν’ ότι δέν έμαθες·
είν’ ότι
με τες τόσες μεταφορές
και παροιμιώδεις παρομοιώσεις
μπερδεύτηκεν η φύση σου
κι ούτε που ξέρεις πιά τι λές.
Κυρήθρα μέλι και πολτό
όσο κι άν θέλεις να γευτείς
πρέπει νά ξέρεις μοναχά
πόσον αυταρχική
είν’ των μελισσών η κοινωνία.
Το φασισμό της γεύεσαι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: