Όνειρα των αηδονιών

Σ αυτήν εδώ τη ρεματιά
σύρθηκα κι αποσύρθηκα
μελίρρυτα κοτσύφια κελαηδούν
ενα αερικό έν’ αηδονάκι
αρμονικά τους χτύπους της δρυός σου γράφω
τρυφερά γλυκά κι απέραντα
όση η αγκαλιά μου.
Άχ νούφαρό μου
πού να ταξιδεύω τώρα
κείνα τ’ ατέλειωτα ταξίδια
φεγγάρια ουρανούς και γαλαξίες
κι ύστερα
τις δίνες του μυαλού παρασυρθώ;
μην κουραστεί κι ο ταχυδρόμος
(αυτός που είν’ ακόμα εν ζωή)
τα έξοδα πολλά.
Έτσι κι αλλιώς
δυό λέξεις θέλω να σου πω,
όνειρο·
μα
όνειρο απατηλό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: