Άκου τις Μοίρες

Ώ ευλογημένοι της ζωής·
εσείς που το δρόμο σας δέ βρίσκετε
αλλά σας βρίσκει ψάχνοντας ο δρόμος.

Ώ αναδυόμενη νότα της ψυχής !
Το δρόμο τούτο που θα πάρεις
ελαφροπάτητα να τον βαδίσεις
δίχως θορύβους και ψιθύρους
να σκιάζουν την περπατησιά σου·
αραχνο·ύ·φαντο ρόδινο χαλί
Μοίρες,
αντάμα οι Μούσες
(Ευτέρπη, Τερψιχόρη, Ερατώ)
έστρωσαν για σένα.

Αυτά τα λόγια να θυμάσαι
μιας λυγερής τσιγγάνας το χορό
(κοφίνια έπλεκε του ποταμού τις λυγαριές
μουσικά της δάχτυλα δοξάρι και βιολί):
«δίχως ιδανικά ο άνθρωπος επιβιώνει
χωρίς αυτά να ζήσει όμως, δέ μπορεί».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: