Άκου το πεπρωμένο

Σήμερα που
τα φτερά σου προς τη δόξα ανοίγεις
(κι ας δάφνες επί αιώνες αρνείσαι)
οι φτερούγες των πουλιών
ωδικών και μή
ας φράξουν τη βροχή
μή μουσκέψουν τα φτερά
βραχνιάσουν οι χορδές
και δέν μελωδικά χτυπούν·
ζεστασιά να είσαι
όπως η απέραντη ψυχή
απροσπέλαστή σου μοναξιά.

Χαίρε ιέρεια των μελωδούντων,
αηδονιών λυγμών και στεναγμών
κελάρυσμα των άσπιλων νερών·
χαίρε ελπίδα μου τυφλή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: