Δενδρολιβανιά με τ’ άνθη

Δενδρολιβανιά με τ’ άνθη
γλυκιά κι αγαπημένη·
επαισθητή ανάμνηση
του χρόνου που γράψαμε,
ελπίδα
να ξαναγράψουμε και του χρόνου

Κάθε που ρουθούνια μυρίζουν
τα φυλλοκάρδια τρίβοντας
μεθυστικό σου άρωμα
διαχέεται τη μνήμη.
Πόσες όμορφες εικόνες
δονούν τη φαντασία
φέρνω στο μυαλό
ανασύρει η ψυχή
και νιώθω όλ’ αυτά που πέρασαν
και τον καθένα σημάδεψαν
όταν έσκυψε να ξεδιψάσει
σε ανεξίτηλο συναίσθημα,
πότε φως
πότε ελπίδα
πότε αγάπη κι έρωτας
και κείνο το άσμα να παίζει το τρανζίστορ
«μένα με σκοτώσανε στο Γκιούλ Μπαχτσέ».

Μεθυσμένη μου ψυχή
αρνούμαι σήμερα ν’ ανοίξω τα μάτια
εκεί να ζήσω θέλω
στη φαντασία·
τί κι άν τίποτα ζωντανό,
αληθινά τα χρώματα.

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by Τάσος Παπαναστασίου on 05/01/2014 at 9:36 πμ

    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: