Το ουρλιαχτό

-Καλώς μας ήρθες ξένε·
κάτσε να φας
κάτσε να πιείς
να τραγουδήσεις μετά μας
γλυκά να κοιμηθείς
κι όταν πουρνό ξυπνήσεις,
πές τον καλό σου λόγο
ποιός ούριος άνεμος
ποιά σ’ έφερε ανάγκη
στην πόρτα της αυλής μας.

-Το ουρλιαχτό μιας τραγωδίας·
κατοπινά μελλούμενα
ό κύκλος αίματος ανοίγει.
Ίδιες μανάδες θήλασαν·
το παλληκάρι σου, φονιάς μου
κι η μάνα των παιδιών μου,
βαρύ κουφάρι στο βυθό.

«Μέγιστε Όμηρε εσύ
που έπη έγραψες
ήθος και αρετή εδίδαξες
καμάρωνέ μας σήμερα·
απόψε σε σκοτώσαμε.
Κλάψε στου Άδη τις στοές
παρέα τους πνιγμένους·
και άν εισέτι δεν έφτασαν τα νέα
τη ζωή μας διαφεντεύει ο Θουκυδίδης·
ακόμα αναπνέουμε τη θάλασσα του Αιγαίου
όμως μόνη σημαία κυματίζει
ο αμοραλισμός των Αθηναίων»!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: