Τα λόγια της κάμαρης

Έλα γιε μου να σου δείξω
την κάμαρη που μεγάλωσα
έπαινοι κι αριστεία στους τοίχους
και τούτα τα κουμπούρια του προπάππου σου
κάτω από ‘να Σουλιώτικο λάβαρο.
Ένα γαλαζοβράκι κι ένα σπαθί
τσαπράζια και τσαρούχια,
για ειδές λεβεντονιέ μου
τί πρόγονοι
τί ήρωες μας γέννησαν.
Περηφάνεια μας δεν ήταν
αυτά τα κουμπούρια παιδί μου,
αυτά αλλάζουν με τα χρόνια.
Κάποτε ήταν βέλη και σπαθιά
σήμερα ποιός ξέρει
κι ας πάλι μ’ υψωμένες γροθιές πολεμάμε τα χημικά τους.
Κι όσο να πεις
κι όσο να θες να βρεις δικιολογίες
αιώνες κι αν επέρασαν
τα πιο φαρμακερά
τόσον ευθύβολα κι ατρόμητα
η μεγαλύτερή μας περηφάνεια γιέ μου
τα βόλια που εξέρχονται του έρκους των οδόντων·
τα λόγια και ο λόγος μας.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Συνειρμός: (Ποιητική Αδεία)

    Τη δύναμη,
    παιδί μου, του σπαθιού σου,
    να τη χρησιμοποιείς
    μόνο για το καλό,
    και το σπαθί σου να το προσέχεις,
    γιατί το κακό πως θα το πολεμάς;

    Τα παραμύθια όλο λιγόστευαν.
    Οι άνθρωποι σκλήραιναν
    και δεν μπορούσαν να ακούσουν
    το καλό τέλος των παρα¬μυθιών.
    Τα παιδιά
    μάθαιναν να τραγουδούν
    την αδικία
    τον πόλεμο.

    Φαίδων: με αγάπη ΠΟΙΗΤΗ !!

    Μου αρέσει!

    Απάντηση

    • Ώ Φαίδων!
      Σ’ ευχαριστώ για τα σχόλιά σου, μεγάλη τιμή για μένα.
      Καλό Πάσχα εύχομαι σε σένα προσωπικά και σε όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
      Ε. Κ. Γιαννελάκης

      Μου αρέσει!

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: