Archive for 13 Μαΐου 2014

Άκου το δικό μου τραγούδι

Μήν απορείς
που δε μπορείς απάντηση να δώσεις σε διλήμματα
και μήν ακούς
αυτού του κόσμου τους σοφούς
που λεν τα πράγματα κατά πως θά ‘θελαν να είναι.
Γιά ιδές τα κύματα πως σβήνουν στο γυαλό
ό,τι μικρή μου γεννηθεί, πεθαίνει·
τίποτα δεν ξεφεύγει του κανόνα
ούτε οι εξαιρέσεις
και μή με μύθους τον εαυτό σου ξεγελάς.
Πολλούς χαμούς αντέχει η καρδιά μας
έως το φυσικό χαμό της
και μή στον έρωτα που χάθηκε πισωγυρίζεις.
Ποτέ δε θα στο πει ο έρωτας πως έσβησε
( τί να μιλήσουν οι νεκροί;)
μόνη θα καταλάβεις,
πρέπει να καταλάβεις και μή ρωτάς πώς.
Είναι εκείνη η χλωμάδα του μαραμένου ρόδου
και μή σε σιγοκαίει αυτό που μένει·
η συνήθεια, δύσκολα πεθαίνει.