Ανθοταξία, στάχυς.

Έχω χρόνια να σου γράψω
αιώνες και μπορεί
πού να θυμάμαι τώρα που φύρανε το μυαλό;
-Ανθοταξία, στάχυς.
Αχ δάσκαλε που δίδασκες πως τα σπαρτά ανθίζουν
λησμόνησες όμως να πεις γι’ αυτά τα κίτρινα σπάρτα.
Τί κι άν
τα μέν ήταν θυμωμένα
τα δέ έκαιγε ο λίβας
πάντα χορταίναμε ψωμί
όμως δέ χορτάσαμε χρώμα κι άρωμα
κι απομείναμε δω πεινασμένοι
να σχεδιάζουμε όνειρα, πολλά όνειρα·
για το παρελθόν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: