Εγώ, ο άνεργος

Τί θέλετε ρε από μένα,
ένα ρεμάλι έγινα,
εγώ που τίποτα δεν έλειπε απ’ τό σπίτι μου
και τώρα γάλα και ψωμί στους κάδους ψάχνω;

Τί θέλετε ρε από μένα
που η δική σας κοινωνία στο περιθώριο έβγαλε,
που η δημοκρατία σας έδωσε το δικαίωμα
να ψηφίζετε για τις δικές μου τύχες
και σεις απάνθρωποι καταδικάσατέ με;

Τί θέλετε ρε από μένα
που τ’ όπλο απώλεσα της απεργίας
ετούτο το δικαίωμα να νεκρωθούν τα πάντα όταν πεινά η φαμίλια μου;

Μήν απαιτείτε λογική απ’ έναν άνεργο·
ουδόλως νοιάζεται ποιός τά ‘φαγε η όχι,
να εκδικηθεί το νοιάζει
αυτή την κοινωνία σας που αχρηστεύοντάς τον
απαξίωσε στο δρόμο της ελεημοσύνης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: