Archive for Αύγουστος 2014

Thrasyvulos towords Oligarchs (Athens 403 BC)

«Thrasyvulos towords Oligarchs (Athens 403 BC)»

Thrasyvulos went on the step
he took up the cup circular
and he baptized on the air of Thiramenis kottavos.
Downstairs there were
a lot of people
on the first desk, the oligarchs.
Onans of the morning
you organise symposium of interweaving
benefactors well known
of the arranged zone
sponsors of entertainment events
Show with my finger those
who had parkeda Ferrari
in the slope of the Holy Stone,
with plenty of courage
Thrassos said with his own will:

«You came with empty promises
against vicious and slauderer people,
you desecrate the Ancient Agora
and you opened your own
where there is only the voice of the parrots,
as you practice singing
in the luxurious cages.
The people you are trying to cheat,
the regime you are trying to catalyze.
so, why do you want so much to overrule our lives?
You, with such a dishonestyto perform in the altar of profit.
Dishonesty is the name for the Right you adopt.
How can you be brave
when you have opened the gates
to Germans in order to intrude?
What have your friends done,
marauders of the universe?
Not only they have abandonned your friends
because of the people anger,
but also they have given the collaborationists
to the public court of the country,
the poisonous conium to drink».

Then, he hit his right thump in the table
which it came almost to breaking
and with his left hand, he
raised the wineglass high.
The veins of his neck swelled
and with voice he shouted:

«We have disappeared the facism ,
we have set free
the powder of Will and Speech».

E. K. Giannelakis.

Στο πάρκο της Κομοτηνής


Θα δεις
ένα πεντάμετρο σπαθί
στους αιώνες να βυθίζεται
εύκολα θα με βρεις
πως έρχεσαι ψηλά απ’ τή Ροδόπη.
Κοίτα τα μάτια των παιδιών
διαπεραστικό τους βλέμμα
καθώς σπρώχνουν τα πατίνια,
ζερβά σου οι κούνιες·
δες με πως πετάγομαι
σπώντας τη βαρύτητα,
εκεί θα με βρεις.
Σφενδάμια και Πλατάνια,
μια Μουριά
μουρμουρίζουν της λίμνης τα νερά
μ’ ακούς που σιγοτραγουδώ;
για σένα είναι.
Είδες αυτό τον κούκο που λούζει τα φτερά του;
εκεί θα με βρείς.
Τα καλάμια,
δες αυτά τα καλάμια
τους κυπρίνους να κολυμπούν,
την κοπελλιά με τη μαντήλα
ντροπαλά να πίνει τον καφέ της,
εκεί θα με βρείς.
Δες αυτή την καρυάτιδα
χάδι ο κώτσος των μαλλιών της
δίσκο κρατεί στο χέρι, σε μένα θα ρθεί,
ακολούθα την και θα με βρείς
στο πάρκο της Κομοτηνής
κι αν ακόμα δέ με βρήκες,
ποτέ σου δε θα με βρείς.


Ο Καραγκιόζης, υπουργός.

Τόσον καιρό βολεύεσαι σ’ ένα κουμάσι
ανάμεσα σε ψείρες, κόττες και κοκόρια
κι από ξημέρωμα σε θέατρο σκιών κομπάρσος·
σκιώδης τέτοια ζωή, τί να την κάνεις;

Στο πατσουλί χωμένος ως τον Αφτιά
τα βρώμικά σου χνώτα κουκουλώνεις
κι ύστερα να παίρνεις σβάρνα
τσαντίρια βόθρους και κανάλια
θυμίζοντας σε μας τους αδαείς
πως εθνικός μας ήρωας μα τώ θεώ
ακόμα παραμένει ο Καραγκιόζης!

Ε. Κ. Γιαννελάκης.