Στο πάρκο της Κομοτηνής

Θα δεις
ένα πεντάμετρο σπαθί
στους αιώνες να βυθίζεται
εύκολα θα με βρεις
πως έρχεσαι ψηλά απ’ τή Ροδόπη.
Κοίτα τα μάτια των παιδιών
διαπεραστικό τους βλέμμα
καθώς σπρώχνουν τα πατίνια,
ζερβά σου οι κούνιες·
δες με πως πετάγομαι
σπώντας τη βαρύτητα,
εκεί θα με βρεις.
Θρόισμα·
Μανώλιες
Σφενδάμια και Πλατάνια,
μια Μουριά
μουρμουρίζουν της λίμνης τα νερά
μ’ ακούς που σιγοτραγουδώ;
για σένα είναι.
Είδες αυτό τον κούκο που λούζει τα φτερά του;
εκεί θα με βρείς.
Τα καλάμια,
δες αυτά τα καλάμια
τους κυπρίνους να κολυμπούν,
την κοπελλιά με τη μαντήλα
ντροπαλά να πίνει τον καφέ της,
εκεί θα με βρείς.
Δες αυτή την καρυάτιδα
χάδι ο κώτσος των μαλλιών της
δίσκο κρατεί στο χέρι, σε μένα θα ρθεί,
ακολούθα την και θα με βρείς
στο πάρκο της Κομοτηνής
κι αν ακόμα δέ με βρήκες,
ποτέ σου δε θα με βρείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: