Ό,τι πολύ αγάπησες

Στην Άννα Β.

Μήν ψάχνεις τόσο πολύ, πάρα πολύ
να ξαναβρείς εκείνο που πολύ νοστάλγησες.
Μικρή στιγμή ήταν της ζωής σου,
ίσως· και δέν σημασία έδωσες, το έσβησες.
Ο θησαυρός που έψαχνες, είπες, δέν ήταν
κι ας τόσο πολύ το πόθησες.

Άδικος κόπος.
Ανώφελο ν’ αναστενάζεις
άνθρακας ο θησαυρός,
άργησες πολύ να μάθεις πως
και το διαμάντι άνθρακας είναι,
κρύσταλλλος εκπάγλου καλλονής, φεύ!
ο έρωτάς σου στάχτη τον έκαμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: