Θυμήσου Άννα

Άννα θυμάσαι;
Τότε που σε γνώρισα
φτωχιά κοπέλλα όλο έκλαιγες
πολύ κλάμμα, το δάκρυ κορόμηλο
και γω σου έφερνα
βερεσέ απ’ τό μπακάλη μια ψίχα ψωμί·
θυμάσαι πόσες σημαίες έντυναν την ψυχή σου;
Τα χρόνια πέρασαν.
Παντρεύτηκες πολλάκις
-να σου ζήσουν τα παιδιά σου-
εγέρασα μέχρι να καταλάβω,
όταν γευόμασταν βερεσέ το ψωμί
άλλοι γεύονταν το κορμί σου· τζάμπα και βερεσέ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: