Όνειρα

Ποτέ δεν έφυγες κι ούτε ποτέ θα φύγεις
αυτά τα μάτια σου θα βλέπω όταν ξυπνώ
αυτή σου η μυρωδιά νανούρισμα να κοιμηθώ
και σ’ όνειρα τρελλά την τύχη μου να οδηγώ
κάστρα ανίκητα και στο βοριά ακίνητα
που πίσω τους φωλιάζει η αγάπη,
ένα φιλί ερωτικό σε κάποια κώχη των τειχών
κι άσ’ τον αέρα να σφυρίζει.
Κι ολονυκτίς τα όνειρά μου ζούν,
σβήνουν διλήμματα και αποστάσεις,
χάρτες ονείρων ζωγραφίζω κάθε βράδυ.
Κι όταν με το καλό ξυπνώ να ξαναπώ
τόσο πώς κάνω ποδαρόδρομο
να φτάσω το Ρουβίκωνα να τον διαβώ
στον Πύργο το Λευκό να ρθώ και να σε βρώ
αιώνια πόλη του έρωτα!

Σ’ αυτό τον ποταμό,
νερό του σιγανό και άλλοτε θολό
ρέουν άφθονα διλήμματα και αποστάσεις·
ότι κι αν λέω και να πώ
απόφαση να τον διαβώ,
μόνο μπροστά στις όχθες του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: