Archive for Ιουνίου 2015

ΗΡΩΟΝ

«Ηρώον»

Γιατί επαναστάτησες ρε γέρο του Μωρηά;
Είχες οφίτσια
χρήματα και ζά
στην εκκλησιά καβάλα,
καβάλα προσκυνούσες·
ξεσηκώθηκες, γιατί;
Γιατί ωρέ
γκρεμίζεις τόσα νούμερα,
βουίζει το κεφάλι μου.
Γιατί ωρέ, γιατί
οι πόσοι σκοτωμένοι δέν ήταν αριθμοί
μα ονόματα Ηρώων;

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Εγώ ο Μήλιος

 

«Εγώ, ο Μήλιος»

Ήρθαν,
να επιβάλλουνε τις μνες
-το μνί της μάνας τους!-
ήταν και κείνο το τομάρι ο ξανθός,
σόι γαλαζοαίματο,
Αλκιβιάδης αν έχετ’ ακουστά
κι αυτόν τον φάγαν τα σκυλιά.
Στο διάλογο, κρατηθήκαμε μακρυά
μην προδωθεί ο φόβος μας.
Ραδιόφωνο στ’ αφτί
παιάνες έπαιζε της Σπάρτης,
τα δίχτυα ράβαμε εκεί στα Σύρματα
και άλλοι λάξευαν οψιδιανούς·
απέναντι ο στόλος τους.

Σφάξανε τον παππού μου οι άτιμοι
ναυμαχητή της Σαλαμίνας.
Εμείς, ξαναγυρίσαμε εδώ
οικοδομήσαμε ξανά τη Μήλο
μα οι Αθηναίοι πού εισίν
αεί και νύν;

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

 

Et in Arcadia ego

Την Αρκαδία μου ζητάς,
εκεί που έκανα τα πρώτα μου ξενύχτια·
από κείνα τα χωριά ξεκίνησα
γδυτός κι ελεύθερος.
Το Ερεχθείο μου ζητάς, τον Παρθενώνα
εκεί που έμαθα τη γλώσσα μου,
αυτά που με ιδρώτα εχτισα και αίμα, ελεύθερος ή σκλάβος.
Την Ολυμπία μου ζητάς
εκεί που στεφανώθηκα σε αγώνα έντιμο και τίμιο
κι οι ιαχές ακούστηκαν ως τη γλυκειά πατρίδα.
Το Μεσολόγγι μου ζητάς,
να παραδώσω αυτούς που τη ζωή τους ξόδεψαν
στην έξοδο απ’ τό θάνατο προς την ελευθερία.
Την Πίνδο μου ζητάς
εκεί που περπατήσαν στης αντίστασης τα χνάρια
γενναίες ηπειρώτισσες, αντάρτες παλληκάρια.
Τα πάντα μου ζητάς·
δέ θα σου δώσω τίποτα
και με τις αλυσίδες που κρατάς να με αλυσοδέσεις
θα σε κρεμάσω απ’ τόν ιστό της σβάστικας που έστησες
στης Τεγέας την ακρόπολη.