Et in Arcadia ego

Την Αρκαδία μου ζητάς,
εκεί που έκανα τα πρώτα μου ξενύχτια·
από κείνα τα χωριά ξεκίνησα
γδυτός κι ελεύθερος.
Το Ερεχθείο μου ζητάς, τον Παρθενώνα
εκεί που έμαθα τη γλώσσα μου,
αυτά που με ιδρώτα εχτισα και αίμα, ελεύθερος ή σκλάβος.
Την Ολυμπία μου ζητάς
εκεί που στεφανώθηκα σε αγώνα έντιμο και τίμιο
κι οι ιαχές ακούστηκαν ως τη γλυκειά πατρίδα.
Το Μεσολόγγι μου ζητάς,
να παραδώσω αυτούς που τη ζωή τους ξόδεψαν
στην έξοδο απ’ τό θάνατο προς την ελευθερία.
Την Πίνδο μου ζητάς
εκεί που περπατήσαν στης αντίστασης τα χνάρια
γενναίες ηπειρώτισσες, αντάρτες παλληκάρια.
Τα πάντα μου ζητάς·
δέ θα σου δώσω τίποτα
και με τις αλυσίδες που κρατάς να με αλυσοδέσεις
θα σε κρεμάσω απ’ τόν ιστό της σβάστικας που έστησες
στης Τεγέας την ακρόπολη.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Posted by erimos on 04/06/2015 at 10:19 πμ

    «Την Αρκαδία μου ζητάς, ζητάς μεγάλο πράγμα, εγώ σε τη χώρα αυτή δε στέργω να σου δώσω. Στην Αρκαδία είν’ πολλοί άνδρες βαλανηφάγοι και δε σ’ αρνούμαι αν θες να πας, αλλά θα σ’ εμποδίσουν.»

    Από την ιστοσελίδα «Αρκάδες Εσμέν»
    Ένας Αρκάς.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: