Στη χώρα των μεγάλων τραπεζών

Κι είπα να μείνω εδώ
στη χώρα των μεγάλων τραπεζών
να κάνω το σκατό μου παξιμάδι,
έντιμος αστός με καταθέσεις.
Εσύ καβάλλησες την πρώτη μηχανή,
πως κάποιος ήλιος σ’ οδηγούσε
στη χώρα της μεγάλης Ουτοπίας.
Μα πώς να σε πιστέψω,
όμορφα στιχάκια κι αν ψιθύριζες
καιροί που ξέχασα πώς κελαηδούν τ’ αηδόνια.

Κι ύστερα ήρθαν οι τράπεζες·
ξανάγινε σκατό το παξιμάδι
και νά ‘μαι τώρα εδώ,
έρμος και μόνος να σ’ αποζητώ,
να μή θυμάμαι πώς θα ρθώ
στον τόπο τον ουτοπικό
όπου φυτρώνουν ηλιοτρόπια,
κοκκινόξανθα, ξανθά,
πανέμορφα ιώδη,
δίχως ανθρώπινους κανόνες
ανατολή μ’ ανατολή
αγάπη κι έρως να με συντροφεύει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: