Αγριοστάφυλο

Λαλαγγίτα αχνιστή
που μόλις βγήκε από το σάζι
να την αλείψω βούτυρο και μέλι
να τρέχουν οι πόθοι και τα πάθη·
τέτοια λαχτάρα!

Δέ με περίμενες
και χρόνος για αγάπες δεν περίσσευε·
μόνιμη λαχτάρα το κορμί σου.
Δε με περίμενες μα σάστισες
και στο φιλί μου παραδώθηκες.
Νοστιμιά τα χείλη σου
κι η βελουδένια γλώσσα σου δεν έχει τελειωμό
ακόμα μου ταράζει το μυαλό.
Αγριοστάφυλο οι ρώγες σου
διαστέλονταν σκληρά στον ουρανίσκο
χυμούς εγέμιζαν το στόμα μου
γεύσεις ηδονικές και αξεπέραστα οργασμικές!
τέτοια ηδονή ποτέ!
Φούσκωνε το ποτάμι
μα με καλούσαν τ ‘ αγριοστάφυλα στις όχθες του·
σ ‘ αυτό τον πειρασμό ήμουν μικρός ν’ αντισταθώ.

Χυτό κορμί στο βάθρο του
σμιλεμένο μ ‘ ηδονή
δονείται ρυθμικά
και τ’ άγγιγμά μου χαλινάρι του
μέχρι να φτάσω εκεί
που πρώτη φορά ειχα πλησιάσει
κάποια Μεγάλη της Παρασκευή·
ο πόθος νίκησε την κάθε μου αναστολή
κι έκτοτε πάντοτε και πάντα
υποκλίνεται μεθυστικά,
σε κάθε σου ηδονική στιγμή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: