Θαμπό τζάμι

Μια σταγόνα βροχής
ψιθυρίζει το μακρινό της ταξίδι
στον άπειρο χρόνο.
Ανασύρει ιστορίες παλιές,
χτυπάει δυνατά το τζάμι.
Γνώριμος ήχος·
μια βροχερή μέρα στο Σούνιο.
Κι άκουσα ξανά τη φωνή σου
τους παλμούς της καρδιάς σου
αυτό τον κατακλυσμό των αισθήσεων.
Νοσταλγία·
αθόρυβη σταγόνα βροχής ήρθε κι έφυγε
υδρατμός να ταξιδέψει σε θάλασσες
σε μακρινές πολιτείες
στα μυστικά της αυλής σου
μέχρι να ξαναρθεί εδώ που σε περιμένω.
Νοσταλγία μου
πότε ξανά θα χτυπήσεις το μισόθαμπο τζάμι!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: