Ομίχλη

«Ομίχλη»
Στη Μαρία Τ.

Ψιχάλα λιγομίλητη
σκερτσόζικη βροχή
ομίχλη των ματιών σου.
Ανάσα μου·
πνοή·
αναστενάρισσα αυγή
στην ομιχλώδη μου ζωή.
Ποτέ δεν έστερξες τα «θα» των υποσχέσεων,
ζωή θλιμμένη και άλλοτε λαμπρή
ευαίσθητο τοπίο στην ομίχλη
συναισθήματα και πόθοι
όπως ξάφνου έρχεται,
ξαφνικά και διαλύεται.

Φιλιά της ομίχλης πολλά κι από μένα
κι ως πότε τη γεύση του μήλου θ’ αρνείσαι,
στην αντάρα χαμένοι δέ θα μας δούν.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: