Κρίνο του βάλτου

Εκεί στους βάλτους
στη σκιά του Ίσμαρου
ανθίζουν κάποια κρίνα λευκά και μυρωδάτα·
πολλοί τα λιγουρεύονται
είτε τα κόβουν σ’ ανθοδέσμες
ή τα χαρίζουν ως ένδειξη αγάπης κι έρωτα.
Κανείς δε νοιάζεται γι αυτά
μόνο για τα λουλουδια τους.
Χειμωνιάτικα στην παγωνιά στο βούρκο και στη λάσπη,
κανείς δε νοιάζεται γι’ αυτά,
ολοένα λιγοστεύουν.
Γι’ αυτά τα κρίνα,
ετούτες τις θεόσταλτες ιέρειες,
γεννήθηκαν οι ποιητές,
για τούτα τα λουλούδια
που πολλοί ποθούν, ουδείς όμως αγάπησε
εθισμένα προσφέρουν αιώνες τώρα το κορμί τους
νομίζοντας πως έτσι αγάπη θ’ αγοράσουν.
Κανείς ποτέ δε θα φροντίσει ετούτα τα κρίνα,
έτσι πάντα θα χάνονται κι ολάνθιστα θα έρχονται το Έαρ,
χαρίζοντας απλόχερα το μέλι τους
στο πιό μακρύ χέρι που θα τ’ αρπάξει,
αφήνοντας τους ποιητές στη ματαιοδοξία τους
πως κάποια μέρα αυτά θ’ ανθίσουν διότι αγαπήθηκαν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: