Γλυκύ μου Έαρ

«Γλυκύ μου Έαρ»

Δέν είναι πόθος κι ηδονή η ψυχή.
Είν’ ένα σπίτι σκοτεινό
που μέσα του φωλιάζουν συναισθήματα.
Σπίτι χωρίς παράθυρα
μια πόρτα μόνο,
μοναχική
ερμητικά κλειστή.
Χτύπησες δυό φορές
κι όταν αυτή σε ρώτησε
το όνομά σου είπες:
Τρυφερότητα και Χάδι.
Ανοιξε η πόρτα διάπλατα
και η ψυχή απλόχερα σου δώθηκε.
Και αν ωστόσο τ’ όνομά σου άλλαξε,
ή ήταν απλή συνωνυμία
κι η άμοιρη γελάστηκε,
μήν την πληγώνεις.
Δεν είναι πρωινός καφές
ή άλλες στιγμές ηδονικές
έτσι, ν’ απολαμβάνεις.
Ξέρεις ψυχή τί είναι;
Βάσανο ειναι·
άλγος και δάκρυ
σωρευμένα συναισθήματα,
καρτερικά.

Μοναδικό κλειδί στο χέρι σου αν κρατάς,
άνοιξε·
φώτισε·
μπές·
πάρε ότι θές·
όμως,
μήν την πληγώνεις .

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: