Άγρια θάλασσα (Δ)

«Άγρια θάλασσα»

Δεν είν’ τα χείλη σου
ούτε αυτοί οι καλοσχηματισμένοι σκόπελοι στο στήθος
που, όταν χνώτα τους γνέφουν, χορεύουν.
Δέν είν’ αυτά τα ύφαλα
κι ο δύτης που δοκιμάζει γεύσεις κάτω απ’ τό κύμα.
Ούτε αυτή η παροιμιώδης ηρεμία
των θλιμμένων σου ματιών για όσα έφυγαν.

Είναι αυτή η άγρια θάλασσα.
Σκόπελοι και ύφαλοι να πάλλονται
σφιχτοδεμένοι στην υγρή αγκαλιά
μιας φουρτούνας που έζησε.
Αποζητά και πάλι
μια θάλασσα που ηρεμεί κι άγρια γίνεται ξανά,
αυτό το ναυαγό που βρίσκει καταφύγιο
στον πόθο και το πάθος που φωλιάζουν
στις άγριες του κορμιού σου θάλασσες.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: