Το ταξίδι της θλίψης

«Το ταξίδι της θλίψης»

Ποιά θλίψη μ’ έφερε κοντά σου
και ποιά με αποδιώχνει.
Ήταν τα άδυτα εκείνα
του κορμιού σου που φαντάστηκα
ή ο λαβύρινθος της ασώματης πληγής σου;
Ηταν ο άνεμος που σφύριζε
μέσ’ στις στοές
ή αυτό το νήμα που έδεσα στην είσοδο
αλλά απ’ άλλη πόρτα μ’ έβγαλε.
Ηταν όλα λάθος.
Ήρθα τη θλίψη μου να διώξω
μα άλλη τόση κι η δικιά σου,
φορτώθηκαν οι πλάτες μου
θλιβές ασήκωτες
ακόμα και στην απουσία σου.
Ειναι ταξίδι άβατο η θλίψη
που αν αποφασίσεις να το ζήσεις
δεν έχει γυρισμό.
Είναι μια πέτρα που δένεις στο λαιμό
έχοντας κατά νου να κολυμπήσεις.
Θα πνιγείς.
Ξέρεις, θα πνιγείς.
Μια πέτρα είναι αρκετή·
δε θέλω κι άλλη·
ούτ’ εννοώ να κολυμπήσω,
πάλι.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: