Κοριτσάκι μου

«Κοριτσάκι μου»

Ανακάλυψες ένα θησαυρό
τόσο βαθειά στην ουτοπία του χωμένο
-οι θησαυροί δέ λάμπουν στα σκοτάδια-
τον έφερες στην επιφάνεια υπό το φως του ήλιου,
μα τόση πού ‘ναι η σκουριά, δέ βγαίνει.

Άμοιρη ψυχή που τόσα χρόνια άφηνες
το μέταλλό σου να σκουριάζει στα υπόγεια της ζωής σου,
ό,τι κι αν ήθελες ή νόμιζες πως ήθελες,
σε ρήμαξαν και σε λεηλάτησαν
η φιλαρέσκεια κι αφέλειά σου
όλα τα «κοριτσάρα μου» και «γκομενάρα μου»,
-το «κοριτσάκι μου» σ’ έπνιγε στο δάκρυ-,
το κορμί σου άφησες ως λάφυρο να σεργιανίζουν
σε στράτες και σοκάκια του παγωμένου χρόνου.

Τώρα που γέρασες γυρνάς σα μαγεμένη
όλα εκείνα τα «σε αγαπώ», διαβάζοντας κι αναπολώντας
όσα σε φλούδες και παγκάκια χαράχτηκαν για σένα
μα ο δρόμος προς την ουτοπία που διάλεξες να πάρεις
είναι αδιέξοδος και πίσω δέ γυρνά·για σένα είν’ αργά.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: