Ζωή είναι, λιμάνι.

«Ζωή είναι, λιμάνι»

Δέ ζήσαμε ποτέ·
στην άβυσσο γλιστρήσαμε.
Μαρτύρησα για σένα
μ’ ακόμα σε ποθώ μητέρα του εγώ μου.
Σέρνεται η ψυχή στο άδικο,
τα πόδια μου λυγάνε.
Άστεγος κι αδούλωτος κούρνιαζα στις φτερούγες σου
σ’ έχασα
κι απόμεινα μετέωρος στις σκεπές των φαραγγιών
να μετρώ τις γραμμές της Ζωής στην παλάμη μου.

Εκείνη η τσιγγάνα της νιότης μου μάντεψε λάθος.
Πάει.

-Μεγάλο δρόμο θα διαβείς
σε πέλαγος αγάπης θα βρεθείς.
Άπλωσε της ψυχής σου τα πανιά
κι όπου σε βγάλει, άραξε·
σε λιμάνι που αιώνια αναζητάς
μακριά ‘πό τρικυμιές και πλημμύρες!

-Αχ τσιγγάνα τσιγγάνα!
Μιάν αγκαλιά είν’ το λιμάνι μου
δυο χέρια κι ένα στήθος να γείρω το κεφάλι μου
κι η καρδιά της να μετράει το χρόνο
ν’ ακολουθεί τον πόνο, τη χαρά μου.
Να υποστείλω τα πανιά
τα λάβαρα
τις σημαίες·
να ζήσω και να κοιμηθώ εν’ ειρήνη.

Αχ τσιγγάνα τσιγγάνα!
Σ’ ασήμωσα με δανεικά.
Χρεώθηκα· ξεχρέωσα με τόκο.
Έλα πάλι στη γειτονιά μου,
έλα να σε χρυσώσω.
Μήν αργείς.
Ξαναπές μου τη μοίρα
μύρισε τα χνώτα της καρδιάς μου.
Πεινώ και διψώ.
Δός μου ένα όνειρο·
τόσο δά μόνο:
Όσο μου μένει, να ζήσω.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: