Ανδρομάχη

«Ανδρομάχη»

Μαγεύτηκα τη νύχτα διαβάζοντας,
τη θάλασσα τον ουρανό το φεγγάρι,
κεριά αναμμένα στο παγγάρι,
κατάρτια των ιστίων στο Σούνιο
προσμένουν τον άνεμο ούριο,
κορμιά απλωμένα στην αμμουδια,
ζούν της ουτοπίας τη λησμονιά.

Φωτισμένη αρχαία κολώνα
ερείπιο του Ολύμπιου Ποσειδώνα
στο γείσο σου μια κόκκινη ανεμώνα,
ριζωμένη σε πανάρχαια λαγόνα.

Εσένα σε λέν Ανδρομάχη.
Περήφανη κόρη· σε υμνούν οι ξωμάχοι
όταν τον Έκτορα σέρνεις στη ράχη
ως το ναό του Ποσειδώνα· μονάχη.
Στα στήθη σου βυζαίνω την αγάπη,·
από θηλασμό απόμεινα ορφανός·
σε ξένες φωλιές κούρνιασα μοναχός

Στα ταξίδια της μοίρας,κοιμήθηκα.
Στα έδρανα του σχολείου αρίστευσα.
Στις Καβο Κολώνες τα όνειρα κλήτευσα
στις πηγές των Αβδήρων, ξεδίψασα.
Με γεμάτο φεγγάρι σε φίλησα
στη μέση του δρόμου σε δρόσισα
στις κλίνες των βράχων σ’ αγάπησα,
στο ναό του Ποσειδώνα σε άφησα
ιέρεια του βωμού μου σ’ ονόμασα,
στο λυκαυγές του Σουνίου σε έχασα.

Σε περιμένω να ρθείς στη Μαρώνεια,
τη δροσιά σου να μου πνέεις αιώνια
της Ισμάρας τους ληνούς να πατήσεις
με τον οίνο του Μάρωνα να μεθύσεις,
στο Ρείθρο του Οδυσσέα να περπατήσεις.

Κι αν χαθείς, μή μ’ αναζητήσεις.
Τον πελαργό του βάλτου αν απαντήσεις
πού μένω, μήν τον ρωτήσεις.
Πίσω θα σε γυρίσει· στις αναμνήσεις.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: