Ατίθασσος πόθος

«Ατίθασσος πόθος»

Σε πρωτόειδα να κοιμάσαι ανήσυχη στα λιθάρια του φόβου
δυστοκώντας το πρωτόλειο τίμημα της παιδικής ειμαρμένης·
τ’ αθώα σου μάτια πλανιόνταν στην κατάρα των ξεριζωμένων
που πλάθουν σε άγνωστο τόπο τα παιδικά όνειρά τους,
γυρεύοντα στα βιβλία της μνήμης την ελπίδα του νόστου
παρέα με το χρόνο που θερίζει το άδικο με το δρεπάνι της λήθης.

Καπετάνισσα του βάλτου, κυρά των ατίθασσων πόθων·
μέτρα τη ροή των καημών στο ρέμα μιας ματωμένης ψυχής,
απάλυνε τον πόνο χτυπώντας τη γροθιά σου μια στό σπαθί και μια στο όνειρο
πάψε να τριγυρνάς, αερικό στην απανεμιά του βουβού μου βηματισμού.
Τελαμώνιος θα γενώ, πικρά θα κλάψεις αν μπήξεις το σπαθί στα όνειρά μου.
Το κορμί μου στενάζει όταν χορεύεις στο πλατάγισμα των πελαργίσιων φτερών,
ξέθωρο τ’ άναρχό σου μίσος βολοδέρνει στην καταιγίδα της ηδονής.
Ποιά μοίρα βύθισε τη συνείδησή σου, στον απροσπέλαστο βούρκο των λιμναζόντων;

Κι αν είναι να ζήσω αγαπώντας την προσωποποίηση του μίσους,
να γενώ και γω μισητός στους ομόαιμούς μου ανθρώπους,
που όρισαν τη ζωή τους στα όρια του δικού μου πεπρωμένου,
που δεν έστερξαν τις ανομίες της ξεριζωμένης σου μήτρας,
πιότερο να χαθώ στις σκαλιστές αναμνήσεις της Ομηρικής Ισμάρας,
στα ρέματα, στα ποτάμια, στις φυλλωσιές, στις φωλιές των πουλιών,
να γείρω ανάμεσα σε θημωνιές, αναπολώντας τις χαρές που με ταξίδεψαν στη ζωή,
παρά να συρθώ στο δρόμο του ασύστολου δρασκελισμού σου.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: