Το κορίτσι της Τροίας

«Το κορίτσι της Τροίας»

Ξύπνησες ήλιε μου·
το στέμμα φόρεσες
– ένα χαμόχελο πλατύ –
την πένα στο μελάνι βούτηξες
κείνα τα όμορφα
τα ωραία
να γράψεις στο χαρτί.
Πότε τον έρωτα,
πότε το δύσκολο ταξίδι
που σ’ έφερε σ’ αυτή τη γη
κι άλλοτε ο νους πλανεύεται
σε κείνη την ασφάλεια των τειχών.
Όλα γκρεμίστηκαν·
τίποτα όρθιο δεν έμεινε.
Πάει ο Έκτορας, πάει κι ο Πάρις.
Τα δάχτυλα σφίγγουν το μολύβι
ο λογισμός σου φεύγει από την Τροία·
τοίχος αδιαπέραστος η Πράσινη γραμμή.
Μονάχοι μείναμε στο Σούνιο,
να με κοιτάς
να σε κοιτώ·
βουβή και φλύαρη ετούτη η σιωπή.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: