ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΧΕΙΜΩΝΩΝ

» ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΧΕΙΜΩΝΩΝ »

Περπατούσα εψές το ροδώνα των ονείρων.
Χειμώνας,
τα φύλλα επέσαν
ρόδια γεύονται παιδιά κι ερωτευμένοι.
Τί γλυκός θόρυβος, κράκ, όταν σπάει το ρόδι!
Σκαστό φιλί θαρρείς,
χούφτες γεμάτες ρώγες ζουμερές
σπλάτς και,
χυμοί ερεθίζουν τους κάλυκες της γεύσης!
Ολες οι γεύσεις στη γλώσσα χορεύουν.
Κι ο έρωτας μιά γεύση είναι.
Γιατί όμως;
Γιατί εσένα κι όχι άλλην;
Τί τρέχει;
Ανοίγω τα πανεπιστήμιά μου:
«Το μέγεθος των υποδοχέων, μπλα, μπλα, μπλα…»
Και τί με νοιάζει εμένα βρε επιστήμη;
Εγώ,
γεύομαι τα φιλιά της,
μαγεύομαι στην αγκαλιά της
κι αυτό μου αρκεί.

-Γιά κάτσε μπρε, των γκιούλμπαχτσέδων γιατρέ.
Τόσο κρύο,
φοβερή παγωνιά
και του Μαγιού, πανέμορφα μπουμπούκια!

-Εαρινοποίηση. Αυτό είναι.
Η αγκαλιά των χειμώνων στους γυμνούς κλάδους της ροδιάς
όταν ο έρωτας κουκουλώνεται τα σπάργανα των ληθάργων.
Ξυπνώ το πρωί καί,
καρδιά μου σε νιώθω ανθισμένη!
Μα τί ‘ναι τούτος ο φράχτης με μύρια μυρωδάτα μπουμπούκια;
Άνοιξη είναι.
Ολόλευκα ανθισμένα γιασεμιά,
μπουγαρίνια ευωδιαστά.
Μόλις διέκρινα τη μορφή σου.
Έρωτα σε λένε·
Έρωτα των χειμώνων!

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: