ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΚΑΛΙ

Κι αν το πρώτο σκαλί ανεβείς
κι άν το δεύτερο
η πιό ψηλά ακόμη
πάντα θα υπάρχει το πιό πάνω σκαλί από σένα,

κάποιος παντογνώστης
απαίδευτος
ή παιδεμένος τεχνοκράτης
απ’ το εγώ του διορισμένος,
να σε κρίνει με πέτρα καρδιά.
Κι ακούς ήχους άμουσους
σκληρούς
όταν συγκρούονται παταγωδώς
κούφιοι λίθοι του σκοταδισμού
που ηλιθιωδώς στραβά αρμενίζουν
στ’ ακροχάλια του μυαλού του.

– Αυτό που θέλω να σου πώ
εγώ ο τιποτένιος,
όσα σκαλιά κι αν ανεβείς,
ένα να μην ξεχνάς.
Δύο πηγές
-που κάποτε θα γίνονται πληγές-

ο Όμηρος κι η Ερατώ
δροσίζουν
ή ματώνουν τη ζωή σου.
Δε χρειάζεται να σκύβεις·
αναβρύζουν στην κορυφή της σκάλας π’ ανεβαίνεις.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: