ΑΚΟΥ Τ’ ΑΜΙΛΗΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

» ΑΚΟΥ Τ’ ΑΜΙΛΗΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ »

Μήν περιμένεις τη σιωπή να μιλήσεις·
πάντα τα πουλιά θα μιλούν τη λαλιά τους
ο αέρας θα σφυρίζει όπως μ’ ορμή διαπερνά ανάμεσα τα καλάμια
οι λύκοι τις νύχτες θ’ αλυχτούν
καλώντας τις λύκαινες που σέρνουν.
Η σιωπή ειναι χρυσός
γι’ αυτούς που τίποτα δεν έχουν να πουν
γι αυτούς που μιά απόμακρη ευγένεια η ζωή τους
γι αυτούς που γλώσσα έχουν μεγαλύτερη απ’ τό μπόι τους.

Κι αν τώρα δέ μιλήσεις,
τώρα που σωπαίνουν τ’ αηδόνια
τώρα που λουφάζουν οι κορυδαλλοί στη γή τους
κρώζουν φαλκονίδες δρεπανηφόρες
περίστρεπτα πετώντας τον ουράνιο θόλο,
τώρα που άνθρωποι κουρνιάζουν στο φόβο τους
τώρα που τα τσακάλια ουρλιάζουν
σε δρόμους και πλατείες
ακολουθούντα υποψήφια πτώματα,
ποτέ κι ουδέποτε θα μιλήσεις.
Όταν τ’ αρπακτικά σωπάσουν
γιατί κατανάλωσαν όλα τους τα θύματα
ο κόσμος αυτός θα έχει πεθάνει
και θά ‘ναι πολύ αργά να μιλήσεις.

Άκου τη μοίρα του πεπρωμένου·
κι αν δέ μπορείς εσύ
κι αν δέ μπορώ εγώ
σωπάστε όλοι
ν’ ακούσουμε τ’ αμίλητο νερό της ιστορίας
όπως ορμητικό κυλά
στα πέτρινα χρόνια της ανάγκης μας!

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: