«ΑΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ»

Άκου τους καταρράκτες να μιλούν
όπως σπάνε τα νερά
στη μήτρα των βράχων.

Άκου τις πηγές που ηχούν
το σάλπισμα της ροής των ποταμών
όπως αυτοί ορμούν στα γεννοφάσκια τους.

Ακου τα κιτρινόραμφα κοτσύφια
που στα ποδόνυχ’ αναπηδούν
κελαηδώντας το ταίρι τους.

Άκου, άκου, άκου
τους ήχους των σημαντικών
μα μήν ακούς ποτέ την καρδιά τους
όταν ερωτοδαρμένη, ικετευτικά χτυπά.
Μόνο τη δική σου ν’ ακούς·
δέν είναι έρωτας ο οίκτος.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: