» ΘΡΑΚΗ «

Ακούγω τις φωνές των Κικόνων
επιγόνων Θρακών και προγόνων
γραφές του Θουκιδίδη,
ωδές του Αηδονίδη:
– Φίλοι μ’ καλωσορίσατε στη Θράκη.

Στη Θράκη των ποταμών
των απάνεμων τόπων,
των χιλιάδων φυλών,
οδοιπόρων ανθρώπων
αρχαίων και χθεσινών.

Στη Θράκη των λυγμών
ανταλλαγής πολιτισμών,
ανέμων της ανατολής
αμανέδων της αυγής.
Γόνιμη κι άγονη γη:
Περπατώ στα χνάρια σου
τα μονότονα λιθάρια σου,
στων μοισέδων τα δάση
στης Ροδόπης τη χάση.

Σκονισμένο βιβλίο
ζωντανό μνημείο,
περαστικός και γώ
το κρασί σου κερνώ,
πορεύομαι σ’ αρχέγονες ρεματιές,
που διάβηκαν γενιές και γενιές.

Ω Θράκη !
Φωλιά των θρησκειών
σταυροδρόμι των στρατών
Λησμονιά των Σοφών.

Χώρα της ουτοπίας
Ανταία Γη της αδικίας
θημωνιά των ονείρων.
Βουνά που λιμπίζομαι
στ’ αλώνια σου λιχνίζομαι,
σε γκιόλες δροσίζομαι.

Κοιλάδα του Νέστου.
Δέλτα του Έβρου.
Του Άρδα δροσοσταγόνα.
Της Σαμοθράκης χειμώνα.
Των Σαπών ανεμώνα.
Της Κομοτηνής σιτοβολώνα.
Της Ξάνθης Πομακοχώρια.
Της Αλεξανδρούπολης στεναχώρια.

Κομοτηνή! Κομοτηνή!
Αυτοκρατόρισσα βυζαντινή.
Γυμνή αλήθεια του Γκαϊφύλλια,
των απάτριδων φαμίλια.

Αμύθητων Αβδήρων χώρα
γενέτειρα του Πρωταγόρα
κατήφεια Δημόκριτου,

Στα Φέρραι στο Σουφλί,
Διδυμότειχο Σαπσί,
γκάιντα ούτι και βιολί,
«Τσκάλια τσκάλια το κρασί».

Αετοκορυφή, Συκορράχη, Νέα Σάντα.
Μπεκίρκιο, Αρριανά, Αύρα
Κρωβύλη, Προσκυνητές, Ξυλαγανή,
ξαδέρφια μ’, φίλοι μ’ παιδικοί.

Λυγερόκορμη μπαϊντούσκα,
μία πίσω δυο ντούζκα,
Ζωναράδικοι χοροί
περήφανοι αητοί.

Ω Θράκη!
Ο χτύπος των παπουτσιών σου
πώς με δονεί,
ο ήχος των μελωδών σου
πώς με συγκινεί!
Νυχτέρια τα βράδια,
στα καπνά το πρωί.
Περασμένοι καιροί.
Μουσουλμάνοι χοτζάδες,
ραμαζάν μπακλαβάδες.
Λαμπρή, κόκκινα αβγά,
Χριστουγεννα, μπάμπω, χοιρινά.
Τρυγημένα αμπέλια
στάζουν πετιμέζια.
Σουτζούκ λουκούμ, στραγάλια,
καπνάδων παστάλια,
των Φώτων καρκαντζέλια
των εφήβων τζαμάλα.

Μαρώνεια των θεών,
ιστορικών βογγητών
νεκρών πολιτισμών.
Ισμαρίδα των πουλιών.

Ίσμαρε των παιδικών μου εικόνων!
Κρέμαση, μελίσσι της βροχής,
βουνό μου ταπεινό
όνειρα ουτοπικά οι πλαγιές σου.

Γεννήματα του κάμπου
φτωχόσπιτο του Λάμπου.

Όρνια της Δαδιάς
άρχοντες της ψευτιάς
παρόντες της κλεψιάς:
-Ελάτε,
μουσαφίρηδες στα σπίτια μας.
Κακομοίρηδες,
γευτείτε τα πτώματά μας
με χρυσά κουτάλια·
στα χρυσά φέρετρά μας.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: