Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

» Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ »
Εκπορεύομαι των εφηβικών γυμνασίων,
αγενής και αγροικίων,
δέ μοιάζω σε ιππότες λιμοκοντόρους
μηδέ σε χιτλερίσκους αμακαδόρους.

Τα Αίσχη στους αισχρούς σας τοίχους
στάζουν πίσσα και νάφθα της πέτρας.
Παίρνω λοιπόν και γώ το θράσος να σας γράψω,
όπως εσείς τόσα χρόνια κάνετε σε μένα
προβάλλοντες τη ματοβαμένη ιστορία σας,
την άγνοια και το μέγιστο δηθενισμό σας.

Άνιωθοι, αόμματοι, άχροοι και άοσμοι,
ψεύτικα γλοιώδη ανθρωπάκια,
Ντροπή του ανθρώπινου γένους!
Των βάφεν και ξεβάφεν του ανθρώπινου δέρματος·
εγκληματίες·
του Μπάμπι Γιάρ
του Διστόμου
των Καλαβρύτων!

Ναζί. Με τες ίδιες κουκούλες, όπως και σήμερα οι διακοναραίοι σας.
Ναζί. Με τις τόσες φωτογραφίσεις πάνω στα πτώματα των εκτελεσμένων,
Ναζί. Κυνηγοί που καμαρώνουν τον τρύγο των σμπάρων τους.
Αιμομείκτες ναζί:
Με τις μπότες σας λιώσατε τη στοργή των μανάδων σας.
Μητροκτόνοι, παιδοκτόνοι, κτηνάνθρωποι!

Αναίσχυντε κι επαίσχυντε λαέ!
Στα κρεματόρια έκαιγες τις σάρκες των Ρομά,
ευθανασία στους ανήμπορους γιούς σου!
Στους προθάλαμους της εθνικής σου σαπωνοποιίας
κρέμαγες σε σβάστικες τα σαρκία των εβραίων,
αυτών που ονομάτιζες συνώνυμους της τοκογλυφίας
γιατί επωφθαλμιούσες τη θέση τους.
Κι ότι δέν κατάφερες με τα όπλα και τον αφανισμό,
τη γενοκτονία που γέννησε το άρρωστό σου μυαλό
παλεύεις τώρα να πετύχεις με χαρτοκλέφτες και αυταπάτες
καταδικάζοντας τα παιδιά μας σε πείνα,
βυθίζοντας την ελεύθερη σκέψη στο χρώμα του χρήματος,
ρέοντας κροκοδείλια δάκρυα
όσο τα φώτα της ράμπας φέγγουν τα σκοτεινά μονοπάτια.
Κι όταν αυτά σβήσουν
θα διακονεύει η συνείδησή σου
το έλεος των ζωντανών ανθρώπων,
αυτών που δέν στέργουν το νεοφιλελευθερισμό σου,
αυτών που παραμένουν άνθρωποι σοφοί
ως εκ γενετής εχουσιν βαπτισθεί.

Εφθάκαμε γκάσταρμπάιτερς στη χώρα σου
να ξαναχτίσουμε ότι το μίσος σου κατεδάφισε.
Σε καταγράψαμε στα βιβλία του οίκτου κι ευσπλαχνίας μας
και σύ ακόμα δέν έσβησες απ’ τό αίμα σου την ασέβεια στον ανθρώπινο πόνο.
Δέ γίνεται ν’ αναστηθεί εκείνος ο μονόπους αλεξιπτωτιστής
που τού ‘κοψε το άκρο με δικράνι ένας κρητικός αγωνιστής;
Να εξηγήσει τί στο διάβολο ήταν η συγγνώμη που ζήτησε
από έναν δεκατετράχρονο έφηβο
όταν με θάρρος και περηφάνεια απάντησε:

«Εμείς ξαναστήσαμε τα σπίτια που εσείς γκρεμίσατε
όταν καταχτητές ήρθατε στη χώρα μας.
Θα γυρίσω πίσω στο δωμάτιο που μεγάλωσα·
στη σάλα άκουγα τους παππούδες να διηγούνται ανδραγαθήματα,
πώς οι μανάδες ξαγρύπναγαν νηστικές
ανάμεσα σε ψείρες, ντουφέκια και θημωνιές!
Ο μητρικός θηλασμός ποτέ, μα ποτέ δέ μας έλλειψε».

Άκουσε λοιπόν λαέ αλυτήριε,
γαλουχημένε στην έρπουσα παιδεία του ναζισμού·
που ανέχεσαι ταγούς να στραγγαλίζουν τα βρέφη μας!
Δέν έχεις άλλοθι πλέον, μιά φορά σε συγχώρεσα.
Όσοι από μάς μείνουμε ζωντανοί,
το Ρούπελ δέ θα διαβείς!
Ο Ίτσιος θα είναι εκεί· αντρειωμένος και πάλι.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: