Η ΣΤΙΓΜΗ

» Η ΣΤΙΓΜΗ »

Όταν χτυπούν την πόρτα
πάντα ανοίγεις
είτε ρωτάς ποιός είναι
είτε όχι
ελπίζοντας πως είν’ ο ταχυδρόμος,
με κάποια συστημένη ελπίδα στο σάκο του.
Τίποτα στη ζωή δεν έρχετ’ απρόσκλητο,
όλα χτυπούν την πόρτα
πριν γελαστείς κι ανοίξεις.

Το «κάποτε», κάποτε έρχεται·
προελαύνει το ιππικό του Κουτούζοφ
ηχούν οι καμπάνες
ξεκουφαίνουν τα κανόνια του Τσα·ι·κόφσκι
μα ο ήχος του φιλιού που προσμένεις
δεν ακούγεται ποτέ.
Η Καρχηδόνα σου, έχει ήδη καταστραφεί.
Η στιγμή σου, πέρασε.

Ε. Κ. Γιαννελάκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: